Jun
5
Cirrus
Chmury Cirrus powstają często wskutek przekształcenia się virga chmur Cc lub Ac albo też górnej
części chmur Cb . Mogą one również powstać w wyniku przemian zachodzących w chmurach Cs o nierównomiernej
grubości, w której najcieńsze części zanikły wskutek parowania. Chmury Ci w kształcie
kłaczków o zaokrąglonych wierzchołkach powstają często w powietrzu wolnym od produktów kondensacji
pary wodnej.
Chmury Ci składają się z kryształków lodu. Mogą występować w postaci cienkich włókien lub nitek,
prawie prostoliniowych nieregularnie zagiętych lub poplątanych w chaotyczny sposób. Mają one niekiedy
kształt przecinków zakończonych u góry haczykiem lub niezaokrąglonym kłaczkiem. Chmury Ci
występują także w ławicach na tyle gęstych, że wydają się szare, gdy znajda się w kierunku Słońca. Ten
gatunek chmur Ci może również lekko przesłaniać Słońce, rozmywać jego zarysy lub nawet zasłaniać je
zupełnie.
Ci rzadziej ukazują się w kształcie małych zaokrąglonych kłaczków mniej lub bardziej rozrzuconych,
często ze smugami opadowymi lub w kształcie małych zaokrąglonych wieżyczek czy też małych baszt,
wyrastających ze wspólnej podstawy. Człony chmur Ci są niekiedy ułożone w szerokie równoległe pasma,
które wydają się zbieżnymi ku horyzontowi. Ci dostatecznie wzniesione nad horyzontem są białe
w ciągu całego dnia. W każdym razie są bielsze niż jakiekolwiek inne chmury znajdujące się w tej samej
części nieba. Gdy tarcza słoneczna znajduje się na wysokości horyzontu, chmury Ci są białawe,
podczas gdy inne chmury znajdują się na niższych poziomach, mogą przejmować barwę żółtą lub pomarańczowa.
Gdy Słońce znika pod horyzontem, chmury Ci znajdujące się wysoko na niebie zmieniają
barwę z żółtej na różowa, następnie na czerwona i w końcu na szara. O wschodzie Słońca kolejność
barw zjawia się w odwrotnym porządku.
W pobliżu horyzontu chmury Ci przejmują często zabarwienie żółtawe lub różowawe; barwy chmur innych
rodzajów, występujących na niższych poziomach, są mniej wyraźne.
Zjawiska halo mogą być obserwowane, jednakże, wskutek małych rozmiarów chmur Ci, pierścienie
halo prawie nigdy nie ukazują się w kształcie pełnych kręgów.
Cirrocumulus
Chmury Cc mogą powstać w powietrzu wolnym od produktów kondensacji pary wodnej. Mogą również
powstawać w wyniku przekształcenia się chmur Ci lub Cs albo wskutek zmniejszania się wymiarów
członów ławicy płatu lub warstwy chmur Altocumulus. Chmury Cc w kształcie soczewek lub migdałów
powstają zazwyczaj w wyniku lokalnego, orograficznego uniesienia warstwy wilgotnego powietrza.
Chmury Cc składają się prawie wyłącznie z kryształków lodu; mogą w nich występować również i
kropelki silnie przechłodzonej wody, które na ogół szybko przekształcają się w kryształki lodu.
Chmury te występują na ogół w postaci płatów mniej lub bardziej rozpostartych i składających się z
bardzo małych członów w kształcie ziarenek, zmarszczek. Płaty te wykazują często jeden lub dwa kierunki
sfalowania. Mogą również posiadać brzegi włókniste. Bardzo rzadko płaty chmur Cc mogą posiadać
małe, zaokrąglone przerwy rozmieszczone mniej lub bardziej regularnie, tak że chmury mają często
wygląd przypominający sieć lub plaster miodu. Brzegi tych przerw są często postrzępione.
Cc występują również w ławicach o kształcie soczewek lub migdałów często bardzo wydłużonych i zazwyczaj
o wyraźnych zarysach. Rzadziej człony chmur Cc przybierają kształty bardzo małych kłaczków
o postrzępionych dolnych częściach lub bardzo małych wypukłości, przypominających wieżyczki,
wyrastające ze wspólnej poziomej podstawy. Cc zawsze są na tyle przejrzyste, że pozwalają określić
położenie Słońca lub Księżyca. Na chmurach tego rodzaju występuje niekiedy zjawisko wieńców lub
iryzacji